De tijd van Nigeria

De generatoren zwijgen weer. Het is doodstil en stikdonker. Wanneer ik naar buiten kijk zie ik geen vreemde sterren maar toch is alles anders hier. Het begint hier later, men leeft volgens de Afrikaanse klok, en geen Hollandse ongeduldigheid kan iemand verleiden om ook maar een stap harder te lopen. En daarnaast moeten die Nederlanders zeker niet verwachten dat actrices in Nigeria net zo makkelijk uit de kleren gaan als in Amsterdam.

Lagos ligt nog net op het noordelijk halfrond, bedenk ik me als ik naar de lucht kijk. Het zijn dezelfde sterren als thuis die er boven mijn hoofd schitteren, te zien door de stroomuitval en het aardedonker waar in de stad daardoor gedompeld wordt. Maar we zitten wel al zo dicht bij de evenaar dat de schemering maar een half uurtje duurt. Dag na dag zitten we in de studio’s, casten we de ene na de andere acteur en actrice. We stuiten op culturele verschillen, manieren van doen en denken die niet met elkaar overeen komen. Hoezo wil een actrice niet uit de kleren als de hoofdrol dat vereist? En hoezo kan een vergadering niet om 9 uur gepland worden? Dan vertrek je toch gewoon een uurtje eerder van huis, zodat je niet in de file staat? Nee, zo werkt dat niet. Dit is niet Amsterdam. Dit is Lagos, Nigeria, Afrika. Tijd is hier een ander concept, zo lijkt het, en dat is iets wat we heel snel moeten gaan leren als we hier straks¬†10 songs for Charity¬†willen gaan draaien. Een film waarvoor we nu casten. In Nigeria, in een andere wereld, een wereld die we door middel van muziek en dans met Nederland gaan verweven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *